Ojcowie z Radia Maryja muszą się czasem wykazać prawdziwym heroizmem i anielską cierpliwością w zderzeniu z inwencją swoich słuchaczy. Kilka dni temu do stacji zadzwoniła pani Ludwika spod Jarosławca. Niewiasta wymyśliła sobie, że rozgłośnia o.Rydzyka i TV Trwam nada transmisję z mszy w miasteczku za jej rodzinę i za nic w świecie nie chciała wybić sobie tego pomysłu z głowy.

Kiedy prowadzący audycję o.Piotr Andrukiewicz oznajmił, że taka relacja jest bardzo droga, pani Ludwika stwierdziła, że zapłaci.
Gdy redemptorysta dorzucił, że jej na to nie stać, kobieta zapytała o konkretną kwotę.
Ojciec Piotr na to, by niewiasta się zastanowiła, czy chciałyby obejrzeć transmisję z mszy za jakąś obcą rodzinę. - Chętnie bym popatrzała – odparła niezrażona słuchaczka.
Załamany zakonnik zapytał, czy z podobną prośbą zwróciłaby się do TV Polonia. Widocznie kobieta uznała to za dobry pomysł, bo wskazała, że jej rodzina „jest bardzo patriotyczna i wierząca”. I posłużyła się miażdżącym argumentem: - Bo ja chciałam moją rodzinę częściowo nawrócić.
- Zapewniam panią, że nie tą drogą się nawraca rodzinę, że pani transmisję zorganizuje z mszy świętej – tłumaczył o. Piotr.
- Tak? No trudno – odparła z niedowierzaniem niewiasta.
Gdy w końcu dała za wygraną z transmisją, postanowiła błysnąć swoją tajemną wiedzą na temat entuzjastycznej reakcji kanclerz Niemiec na sukces wyborczy partii Donalda Tuska. Tym razem jednak ojciec Piotr już nie wytrzymał i zdjął kobietę z anteny. I całe szczęście, bo pani Ludwika była o krok od doprowadzenia go do eksplozji.

A było tak:
Pani Ludwika z Jarosławca: - Dzwonię dlatego, bo mam takie problem. Chcę zjednoczyć całą moją rodzinę trzypokoleniową. I zaprosiłam ich wszystkich na mszę świętą do Jarosławca, to ma się odbyć 26 czerwca. Będzie odczytany list dziękczynny Bogu i rodzicom. I taki mam problem: czy mam taką szansę i możliwość zaprosić Radio Maryja i Telewizję Trwam?

O. Piotr (grzecznie): - Musi pani sobie zdawać sprawę, że taki wyjazd jest bardzo kosztowny.

Pani Ludwika: - No ale ja bym pokryła.

O. Piotr: - Nie sądzę, żeby panią było stać.

Pani Ludwika (z niedowierzaniem): - Taak? Tak bardzo drogo?

O. Piotr (twardo): - Niestety.

Pani Ludwika (po chwili ciszy): - No, gdybym wiedziała ile, to ... ale pewnie się nie dowiem.

O. Piotr (tłumaczy cierpliwie): - A poza tym musi się pani zastanowić, czy taka msza święta byłaby ważna i interesująca dla milionów słuchaczy w Polsce i za granicą.

Pani Ludwika (ciągnie): - ... to jest zjednoczyć rodzinę, gdzie są dwa małżeństwa po prostu na rozdrożu ... ja ich chcę wszystkich połączyć na nowo.

O. Piotr (łuszczy powoli): - No niech pani się zastanowi, czy pani by chciała taką mszę świętą, taką transmisję oglądać gdyby to nie dotyczyło pani rodziny.

Pani Ludwika (niezrażona): - Chętnie bym popatrzała w ogóle na jednoczenie rodziny. To jest coś pięknego, dla mnie tak wydaje się bynajmniej.

O. Piotr: - No tak się pani wydaje, ale musi pani się zastanowić nad tym...

Pani Ludwika: - ... chciałabym im pokazać, żeby słuchali tego Radia Maryja, żeby po prostu się niektórzy nawrócili. Takie mam myśli.

O. Piotr (tonem jakby mówił do dziecka): - Proszę pani, to na pewno nie takim sposobem, że pani radio Maryja zaprosi i zorganizuje transmisję z mszy świętej czy w intencji swojej rodziny, bo to nie będzie interesujące. Zapewniam panią, że nie będzie to interesujące dla milionów słuchaczy, którzy pani nie znają ... A poza tym trzeba się liczyć z tym, że to są poważne, bardzo poważne koszty.

Pani Ludwika - Uhm. No ale tego się nigdy nie dowiem, prawda? No właśnie ... Chętnie, naprawdę z całym sercem chciałam pokazać, że warto po prostu w coś wierzyć i ...

O. Piotr (obrazowo): - Proszę pani, czy pani taką samą prośbę skierowałaby np. do TV Polonia?

Pani Ludwika: - No nie pomyślałam, bo moja rodzina jest bardzo patriotyczna i wierząca. Ojciec nam po prostu ta wiarę wpoił już od dziecka i modlił się przy nas razem z mamą ...

O. Piotr (załamany): - Mnie nie o to chodzi. Tylko czy pani zdaje sobie sprawę z tego ...

Pani Ludwika (przytakuje gorliwie): - Tak tak, ja robię porównania, oczywiście że tak. No naprawdę ja rozumiem, że to jest duży koszt. No ale chciałam po prostu moją rodzinę częściowo nawrócić. Nie wiem, myślałabym, że udałoby mi się to. No ale skoro taki problem jest, to trudno ...

O.Piotr (zaczyna tracić cierpliwość) - Proszę pani, to jest taki problem i zapewniam panią, że nie tą drogą się nawraca rodzinę, że pani transmisję zorganizuje z mszy świętej.

Pani Ludwika (zaskoczona): - Tak? No trudno. Dziękuję bardzo i przepraszam, może za bardzo mam wymagania wielkie, ale nie sprostam temu ...

O.Piotr (jeszcze się trzyma):  - No niestety bardzo wielkie i my im też nie sprostamy.

Pani Ludwika (przytakuje): - Yhm.

Pani Ludwika (ożywia się i zmienia temat): - No i jeszcze mam taką sprawę, co jeszcze nie ujrzało światła dziennego: kiedy pan Tusk wygrywał wybory, pani Angela Markel oglądała w tym czasie właśnie program telewizyjny. No i tak się zachowała jak powiem: zacierała ręce i mówiła – wreszcie mamy swojego człowieka. Nie wiem, można teraz tylko teraz wyciągnąć wnioski, co ona miała na myśli.

O. Piotr (poirytowany): – Dziękuję pani serdecznie, nie oglądałem tego programu.
Wyłącza słuchaczkę.
(RM, wtorek 9.03.10, godz. 00.55)